απο το 123 μεχρι το 1984...

Καλιο αργα παρα ποτε...στο αγαπημενο μου νουμερο 123 βρισκεται ο οργουελ κ τι λεει...;

"κ υστερα η θυμιση του προσωπου της του ξαναηρθε, και μαζι μια φλογερη αβαστακτη επιθυμια να μεινει μονος. Μεχρις οτου μεινει μονος, του ηταν αδυνατον να σκεφτει τις καινουργιες εξελιξεις. Αποψε ηταν ενα απο τα βραδια που περνουσε στο Κοινοτικο Κεντρο. Καταπιε ενα ακομα ανοστο φαγητο στην καντινα, πηγε βιαστικα στο Κεντρο, πηρε μερος σε μια σοβαροφανη ανοητη "ομαδικη συζητηση", επαιξε δυο παρτιδες πινγκ πονγκ, ρουφηξε μερικα ποτηρια τζιν και διαβασε για μιση ωρα ενα βιβλιο με τιτλο "σχεσεις αναμεσα στο ΑΓΓΣΟΣ και το σκακι". Η πληξη του πλακωνε την ψυχη, αλλα για πρωτη φορα δεν ενοιωθε την επιθυμια να αποφυγει αυτη τη βραδια στο Κεντρο. Στην θεα των λεξεων σ'αγαπω τον ειχε πλημμυρισει ο ποθος να ζησει, και ξαφνικα του φαινοταν ανοητο να ριψοκινδυνεψει στο ελαχιστο.

Δεν τα καταφερε να παραδοθει στις σκεψεις του με την ησυχια του, παρα μονο μετα τις εντεκα το βραδυ, ξαπλωμενος στο κρεβατι του, μεσα στην ασφαλεια του σκοταδιου που τον γλιτωνε ακομα και απ' τον φοβο της τηλεοθονης - με την προϋποθεση οτι θα εμενε σιωπηλος.

Υπηρχε ενα καθαρα πρακτικο προβλημα που επρεπε να λυθει: πως θα ερθει σ' επαφη με την κοπελα για να κανονισει ραντεβου. Δεν σκεφτοταν πια την πιθανοτητα οτι του ειχε στησει παγιδα. Η ολοφανερη ταραχη της οταν του εδινε το σημειωμα τον βεβαιωνε γι'αυτο. Ολοφανερο, ηταν πανικοβλητη, και με το δικιο της. Οσο για το να αρνηθει την προσφορα της, ουτε που του περνουσε απο το νου. Μολις πριν απο πεντε μερες σκεφτοταν να της σπασει το κεφαλι με μια πετρα, αλλ' αυτο δεν ειχε σημασια. Σκεφτηκε το νεανικο γυμνο της σωμα οπως την ειχε δει στο ονειρο του. Την ειχε φανταστει ανοητη σαν ολους τους αλλους, το κεφαλι παραγεμισμενο με ψεματα και μισος και την καρδια παγωμενη. Κατι σαν πυρετος τον επιασε στην σκεψη οτι μπορει να την χασει, οτι μπορει να του ξεφυγει το ομορφο σωμα της. Αυτο που φοβοταν προπαντων ηταν μηπως εκεινη αλλαξει γνωμη αν δεν την συναντουσε γρηγορα. Αλλα τετοια συναντηση ειχε τεραστιες δυσκολιες. Ηταν σα να προσπαθεις να κανεις μια κινηση στο σκακι οταν εισαι ηδη ματ. Οπου κ αν πηγαινες, η τηλεοθονη σε παρακολουθουσε. Στην πραγματικοτητα, ολοι οι πιθανοι τροποι για να την συναντησει του ειχαν περασει απ' το μυαλο τα πρωτα κιολας λεπτα αφοτου διαβασε το σημειωμα.

The most loneliest day of my life

Κατεβαινε απο τον δρομο που ειχε κατεβει τοσες αλλες φορες πριν αλλα ενοιωθε σα να τον εβλεπε για πρωτη φορα. Στο χερι κρατουσε τσιγαρο κ προχωρουσε μεσα σε ενα ασφυκτικο πληθος ατομων γυρω της, περιεργο αλλα ενοιωθε οτι ηταν αορατη, οτι δεν την εβλεπε κανεις, οτι προχωρουσε κ δεν εβλεπε γυρω της ανθρωπους παρα μονο φιγουρες με μουτζουρωμενα προσωπα...

Μια ελαφρια μουσικη ακουγονταν καπου στο βαθος, μπορουσε καποιος να ξεχωρισει ευκολα τον ηχο κιθαρας κ μια αμυδρη φωνη να λεει ενα τραγουδι, αλλα τιποτε παρα πανω, ουτε στιχους ουτε συνοχη...τιποτα, απλα τιποτα.

Το τσιγαρο ειχε σχεδον τελειωσει αναμεσα στα δακτυλα της, σημαδι οτι οπου ναναι θα εφτανε στον προορισμο της, κ επιτελους αρχισε να διακρινει μεσα απο την φωνη στα ακουστικα της εναν στιχο...

Συνεχισε να κατεβαινει, το πληθος χανονταν σιγα σιγα μεχρι που δεν εβλεπε τιποτε πια, ουτε μουτζουρες, ουτε φιγουρες...τιποτα, απλα τιποτα.

"Such a lonely day And it's mine It's a day that I'm glad I survived"

Χιονι ε?

Καλα ηταν αλλα αντε να ξεκουμπιστει τωρα γιατι με το ζορι τις εχω γλιτωσει τις γλυστρες!

πι ες. ναι ρε ειμαι αιωνια ερωτευμενη με την ανοιξη!

Γαζελα του Μαυρου Θανατου

Θέλω να κοιμηθώ σα μήλο της μηλιάς
να ξεμακρύνω από την τύρβη των κοιμητηριών,
θέλω να κοιμηθώ τον ύπνο εκείνου του παιδιού
που ήθελε να κόψει την καρδιά του στις πλατιές θάλασσες.

Δε θέλω να μου ξαναπούν πως οι νεκροί δε χάνουν αίμα,
πως το σάπιο στόμα ζητάει ολοένα νερό.
Δε θέλω να μάθω για τα μαρτύρια της χλόης,
μήτε για το φεγγάρι που έχει στόμα ερπετού και δουλεύει πριν έρθει η αυγή.

Θέλω να κοιμηθώ λιγάκι,λιγάκι, ένα λεπτό, έναν αιώνα,
αλλά να μάθουν όλοι πως δεν πέθανα
πως κούπα χρυσαφιού στα χείλια μου έχω
πως είμαι ο μικρός φίλος του Δυτικού ανέμου
πως είμαι των δακρύων μου η απέραντη σκιά.

Σκέπασέ μ’ ένα τούλι την αυγή γιατί θα μου πετάξει χούφτες τα μερμύγκια ο θάνατος
και τα ποδήματά μου θα μουσκέψει με σκληρό νερό για να γλιστράνε οι δαγκάνες του σκορπιού του.

Γιατί θέλω να κοιμηθώ των μήλων τον ύπνο,
για να μάθω κάποιο θρήνο που θα με καθάρει από το χώμα
γιατί θέλω να ζήσω μ΄εκείνο το παιδί το σκοτεινό
που ήθελε στ΄ανοιχτά νερά να κόψει την καρδιά του Φ. Λόρκα

Μ. Αναγνωστάκης

πι ες. 1 το ξερω, τελευταια εχω γινει πολυ κουλτουρα αλλα απανταω στο μπλογκοπαιχνιδο του yellow kid κ με την σειρα μου προσκαλω τον love and poison (γιατι πρωτον μου χρωσταει :-Ρ κ δευτερον νομιζω οτι εχει ωραια ποιηματα να πει...)
πι ες 2:μαρεσει ο Αναγνωστακης γιατι εγραφε ποιηματα τα οποια δεν ειχαν ρηση...κ επισης μαρεσει πολυ κ ο Λορκα, κ αυτο το ποιημα που τα συνδυαζει κ τα δυο.

Such a perfect day...

Οταν ζεις μια υπεροχη μερα δεν χρειαζεται να κανεις πολλα πραγματα, αρκει να τα κανεις με ατομα που αγαπας...
Οταν ζεις μια υπεροχη μερα μπορει να κλαψεις τοσο δυνατα οσο γελασες, να στεναχωρεθεις τοσες φορες οσο ευχαριστηθηκες...
Οταν ζεις μια υπεροχη μερα αυτο δεν σημαινει απαραιτητα οτι θα σου ξεκινησει καλα ή οτι θα σου καταληξει καλα...
Οταν ζεις μια υπεροχη μερα ποτε δεν καταλαβαινεις το ποσο υπεροχη ειναι μεχρι κ την στιγμη που θα τελειωσει...
Στην υγεια μια υπεροχης μερας.

It's the first day for the rest of your life...

Η πρωτη μερα της ζωης σου ειναι αργη, ησυχη...ξυπνας αλουστη κ κουρασμενη κ σχεδον δεν αναγνωριζεις τον ανθρωπο που βλεπεις στον καθρεφτη.
Η πρωτη μερα της ζωης σου εχει ηλιο, χαμογελας χωρις να ξερεις γιατι...νοιωθεις ταυτοχρονα ηρεμια κ ενταση, θες να βγεις να τρεξεις αλλα μπορει να μην κανεις κ τιποτε απο αυτα που θες να κανεις.
Η πρωτη μερα της ζωης σου ειναι πολυασχολη, εχεις τοσο πολλα να κανεις...τα εχεις αναβαλλει, αλλα ολα σου λενε οτι πρεπει να τα κανεις, τελικα ομως βλεπεις οτι δεν θες να κανεις τιποτε απο αυτα που πρεπει οπωσδηποτε να κανεις.
Η πρωτη μερα της ζωης σου ειναι αποφασιστικη, εχει μια αισιοδοξη μελαγχολια...θες να παρεις αποφασεις αλλα σε εχει συνεπαρει τοσο η μερα που τελικα μπορει κ να μην αποφασισεις τιποτε απο αυτα που ηθελες να αποφασισεις.
Η πρωτη μερα της ζωης σου ειναι σκατα, καυγαδιζεις κ νευριαζεις...μετα απο μερικα λεπτα ομως ξεχνας γιατι καυγαδισες κ νευριασες.
Η πρωτη μερα της ζωης σου σε κανει να σκεφτεσαι, δεν σαρεσει αυτο...δεν σαρεσει να σκεφτεσαι αλλα αυτες τις γαμημενες σκεψεις που τις εκρυβες τοσο καιρο;
Η πρωτη μερα της ζωης σου εχει μια διαυγεια, δεν σαρεσει αυτο...ποσο καιρο εχεις να δεις τα πραγματα τοσο καθαρα;
Η πρωτη μερα της ζωης σου σε ξυπναει αποτομα, κ δεν σαρεσει αυτο...ποσο καιρο κοιμομουν; νοιωθω οτι ξυπνησα...ξυπνησα;νοιωθω σα να ξυπνησα μετα απο πολυ καιρο κ μαρεσει αυτο.

Τα επικαιρα...

Οσο κ να θελετε να με κανετε να ασχοληθω μαζι σας, γιατι το ξερω αυτα γουσταρετε γι'υτα ζειτε. Οσο κ να θελετε να σας βλεπω στην τιβι να κλαιω μαζι σας, να πενθω, να μιλαω για σας, γιατι το ξερω οτι μονο γιαυτο υπαρχετε. Οσο κ να θελετε να με κανετε να σκεφτομαι αυτο που θελετε κ να κανω αυτο που θελετε, γιατι το ξερω το παιζετε καλοι ενω στην ουσια να κανω αυτο που γουσταρετε εχετε στο μυαλο σας. Οσο κ να θελετε να με κοιμησετε με τις μαλακιες, γιατι το ξερω οτι μαλακες ειστε ολοι. Εγω θα σας λεω να πατε να γαμηθητε, δεν προκειται να κανω αυτο που μου λετε...

πι ες. αφιερωμενο στην επικαιροτητα σημερα

Killing in the name of!

Some of those that were forces are the same that bore crosses

Some of those that were forces are the same that bore crosses

Some of those that were forces are the same that bore crosses

Some of those that were forces are the same that bore crosses

Huh!

Killing in the name of!Killing in the name of

And now you do what they told ya

But now you do what they told ya

Well now you do what they told ya

Those who died are justified, for wearing the badge, theyre the chosen whites

You justify those that died by wearing the badge, theyre the chosen whites

Those who died are justified, for wearing the badge, theyre the chosen whites

You justify those that died by wearing the badge, theyre the chosen whites

Some of those that were forces are the same that bore crosses

Some of those that were forces are the same that bore crosses

Some of those that were forces are the same that bore crosses

Some of those that were forces are the same that bore crosses

Uggh!Killing in the name of!Killing in the name of

And now you do what they told ya

And now you do what they told ya, now youre under control

And now you do what they told ya!

Those who died are justified, for wearing the badge, theyre the chosen whites

You justify those that died by wearing the badge, theyre the chosen whites

Those who died are justified, for wearing the badge, theyre the chosen whites

You justify those that died by wearing the badge, theyre the chosen whites

Come on!

Fuck you, I wont do what you tell me

Fuck you, I wont do what you tell me!

Motherfucker!Uggh!